شرکت اکسیوم اسپیس (Axiom Space) روز ۱۰ ژوئن راهی ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شه و این چهارمین باریه که این سازمان فضایی این کار رو انجام می‌ده. این دومین باره که این شرکت فقط مشتری‌های دولتی با خودش می‌بره. اما این اون چیزی نیست که این مأموریت رو برای این شرکت آمریکایی اینقدر مهم کرده.

به گفته‌ی مدیرعاملش، تجپال باتیا (به نقل از تک‌کرانچ)، این مأموریت مثل یه جور «دور افتخار» می‌مونه، چون این اولین باریه که این شرکت با این مأموریت سر به سر می‌شه (نه سود نه ضرر). تو سه تا مأموریت اول، خرجشون از دخلشون بیشتر بود، ولی تو این چهارمین مأموریت اینطور نیست و این یعنی اکسیوم می‌تونه خودش رو برای یه مأموریت سودآور آماده کنه. بالاخره اینا یه موسسه خیریه نیستن، یه شرکتن که در نهایت دنبال سودن. مأموریت‌های ایستگاه فضایی هدف اصلی اکسیوم هم نیست، چون هدفشون تجاری‌تره. مثلاً می‌خوان ماژول‌های تجاری به ایستگاه فضایی وصل کنن که در نهایت ازش جدا بشن. بعدش اینا با هم می‌شن «ایستگاه اکسیوم»، یعنی یه ایستگاه فضایی مستقل.

اکسیوم اسپیس و ایستگاه فضایی بین‌المللی
این شرکت مأموریت‌های فعلی با ایستگاه فضایی رو بیشتر مثل یه جور کارت ویزیت دادن برای خودش و کل صنعت فضانوردی تجاری می‌بینه. روز سه‌شنبه فضانوردایی از هند، لهستان و مجارستان هم همراهشون می‌رن، که این یه لحظه‌ی بزرگ برای ماجراجویی‌های فضایی این کشورهاست. برای هر سه تا کشور، این دومین فضانوردیه که تا حالا به فضا فرستادن. اونا با فضاپیمای دراگونِ اسپیس‌ایکس سفر می‌کنن؛ اکسیوم فضاپیمای اختصاصی خودش رو نداره، چون بیشتر می‌خواد مثل یه جور واسطه باشه که این مأموریت‌ها رو سر و سامون بده.

مدیرعاملشون تأکید می‌کنه که این شرکت فضایی لازمه، چون ما به تنهایی از پسش برنمیایم. اگه قراره روی چندتا سیاره زندگی کنیم، همکاری لازمه. «هیچ کشوری به تنهایی تمام امکانات لازم برای انجام این کار رو نداره.» این حرف برای یه شرکت آمریکایی یه کم عجیبه، چون اگه کشوری باشه که به داشتن همه‌ی امکانات لازم برای برنامه‌های فضایی نزدیک باشه، اون کشوره آمریکاست با سازمان‌هایی مثل ناسا و اسپیس‌ایکس. البته از وقتی که بین رئیس‌جمهور این کشور و ایلان ماسک شکرآب شده، اوضاع اونجا هم مثل همیشه آروم نیست.

لينک منبع