طوفان‌های حاره‌ای – که بسته به موقعیت و شدت، به عنوان توفند (Hurricane)، تیفون (Typhoon) یا طوفان شناخته می‌شن – جزو مخرب‌ترین و پرهزینه‌ترین بلایای اقلیمی جهان هستن.

اثرات فیزیکی مستقیم اون‌ها، مثل جراحت و غرق شدن، کاملاً شناخته شده‌ست.

اما پیامدهای گسترده‌تر سلامتی توی روزها و هفته‌های بعد از یک طوفان چی؟ وقتی سیستم‌های بهداشتی مختل می‌شن و مشکلات دیگه پیش میاد، چه اتفاقی می‌افته؟

ما ۱۴.۸ میلیون مورد مرگ رو توی ۱,۳۵۶ منطقه در سراسر جهان که ۲۱۷ طوفان حاره‌ای رو تجربه کرده بودن، تحلیل کردیم.

توی مقاله‌ای که امروز در BMJ منتشر کردیم، نشون می‌دیم که برای جلوگیری از مرگ‌ومیر بیشتر مردم بعد از این حوادث ویرانگر، باید روی چه چیزها و چه کسانی تمرکز کنیم.

چرا این موضوع برای ما مهمه؟

هر سال، طوفان‌های حاره‌ای روی بیش از ۲۰ میلیون نفر تأثیر می‌ذارن و در سطح جهانی حدود ۵۱.۵ میلیارد دلار خسارت به بار میارن.

توی سال‌های اخیر، این طوفان‌ها قوی‌تر و طولانی‌تر شدن. انتظار می‌ره با گرم شدن آب و هوای ما، شدت اونا بیشتر هم بشه.

علاوه بر اینکه می‌خواستیم اثرات گسترده‌ی طوفان‌های حاره‌ای روی سلامتی رو بدونیم، می‌خواستیم بفهمیم که این اثرات چطور بین کشورها و مناطق مختلف فرق می‌کنه.

مثلاً، اثرات سلامتی گسترده توی کشورهایی مثل استرالیا که معمولاً طوفان‌های کمتری دارن، در مقایسه با “مناطق داغ” طوفان، مثل شرق و جنوب شرق آسیا یا سواحل شرقی ایالات متحده، چقدر متفاوته؟

درک این تفاوت‌ها با توجه به تغییر رفتار طوفان‌های حاره‌ای در اقلیم در حال تغییر، خیلی مهمه. این تغییرات ممکنه شامل ریسک بیشتر در مناطقی باشه که قبلاً کمتر تحت تأثیر قرار می‌گرفتن.

ما چکار کردیم؟

تیم تحقیقاتی ما داده‌ها رو از ۱,۳۵۶ منطقه توی استرالیا، برزیل، کانادا، کره‌ی جنوبی، مکزیک، نیوزیلند، فیلیپین، تایوان و تایلند بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ جمع‌آوری کرد.

ما سوابق مرگ‌ومیر رو با مدل‌سازی الگوهای باد و بارندگی برای هر طوفان ترکیب کردیم. این کار به ما اجازه داد تا رابطه‌ی بین سرعت باد طوفان و میزان بارندگی رو با خطر مرگ ناشی از علل مختلف، بعد از طوفان بررسی کنیم. ما همچنین نوسانات فصلی مرگ‌ومیر و عوامل دیگه رو هم در نظر گرفتیم.

چی پیدا کردیم و چه چیزی می‌تونه دلیلش باشه؟

نتایج شوکه‌کننده بود. خطر مرگ ناشی از علل مختلف، به طور پیوسته بعد از یک طوفان حاره‌ای افزایش پیدا می‌کرد. به طور کلی، این خطر توی دو هفته‌ی اول بعد از طوفان به اوج می‌رسید و بعدش سریعاً کاهش پیدا می‌کرد.

طی دو هفته‌ی اول، بزرگترین افزایش‌ها توی مرگ‌های ناشی از بیماری کلیوی (۹۲٪ افزایش) و آسیب‌ها (۲۱٪ افزایش) به ازای هر روز طوفان در هفته‌ی اول دیده شد. هر چقدر روزهای طوفانی بیشتر باشه، خطر تجمعی هم بیشتر می‌شه.

ما افزایش‌های معتدل‌تری رو برای مرگ‌های ناشی از دیابت (۱۵٪)، اختلالات عصبی-روانی (مثل صرع) (۱۲٪)، بیماری‌های عفونی (۱۱٪)، بیماری‌های گوارشی (۶٪)، بیماری‌های تنفسی (۴٪)، بیماری‌های قلبی-عروقی (۲٪) و سرطان (۲٪) پیدا کردیم.

خب، چرا این اتفاق می‌افته؟ احتمالاً ترکیبی از اختلال در مراقبت‌های بهداشتی ضروری، دسترسی محدود به داروها و افزایش استرس جسمی و روانی، یافته‌های ما رو توضیح می‌ده.

مثلاً، قطع برق، سیل، یا اختلال در حمل و نقل که توسط طوفان‌ها ایجاد می‌شه، ممکنه دیالیز منظم افراد مبتلا به بیماری کلیوی رو متوقف کنه و عوارض تهدیدکننده‌ی زندگی ایجاد کنه.

بارندگی ممکنه کشنده‌تر باشه

ما همچنین دریافتیم که بارندگی ناشی از طوفان‌های حاره‌ای، ارتباط قوی‌تری با مرگ‌ومیر داره تا باد، به خصوص برای بیماری‌های قلبی-عروقی، تنفسی و عفونی.

این می‌تونه به این دلیل باشه که خطرات مرتبط با بارندگی شدید، مثل سیل و آلودگی آب، ممکنه کشنده‌تر از اثرات مستقیم بادهای قوی باشه، به ویژه برای بعضی بیماری‌ها.

بنابراین، سیستم‌های هشدار اولیه‌ی طوفان‌های حاره‌ای شاید لازم باشه بیشتر روی بارندگی‌های مرتبط با طوفان، به اندازه‌ی سرعت باد، تأکید کنن.

کشورهای فقیرتر وضع بدتری داشتن

یک مطالعه‌ی مشابه در سال ۲۰۲۲ روی مرگ‌ومیر بعد از طوفان‌ها توی آمریکا تمرکز کرد. اما وقتی ما کشورهای بیشتری رو بررسی کردیم، خطرات بالاتری رو برای مرگ‌های مرتبط با طوفان پیدا کردیم.

ما همچنین دریافتیم افرادی که توی جوامع فقیرتر زندگی می‌کنن، به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داره که بعد از طوفان‌های حاره‌ای به دلایل مختلف بمیرن.

این شکاف‌های سلامتی برای بیماری‌های کلیوی، عفونی و گوارشی، و همچنین دیابت، بیشتر به چشم می‌خورد که نشان‌دهنده‌ی نابرابری‌های سلامتی موجود هست.

نکته‌ی قابل توجه اینه که کشورها و جوامعی که به ندرت طوفان رو تجربه می‌کردن، اما حالا در معرض اون قرار می‌گرفتن، در معرض خطر بیشتری از مرگ‌های مرتبط با طوفان بودن. این ممکنه نشان‌دهنده‌ی کمبود سیستم‌های پاسخ مؤثر توی مناطقی باشه که به طور تاریخی طوفان‌های کمتری داشتن.

این یافته‌ها همچنین نشون می‌ده که بسیاری از مناطق جهان که قبلاً طوفان‌های کمی داشتن، از جمله استرالیا و مناطق با عرض جغرافیایی بالاتر، نمی‌تونن آسوده خاطر باشن. با تغییرات اقلیمی، مسیر و شدت طوفان‌ها در حال تغییره و این مناطق ممکنه به خصوص آسیب‌پذیر باشن.

بعدش چی؟

برای کاهش اثرات سلامتی طوفان‌های حاره‌ای، برنامه‌ریزی برای بلایای طبیعی توسط وزارتخانه‌های بهداشت باید فراتر از جراحات فوری و آسیب زیرساخت‌ها باشه. اون‌ها باید برای افزایش نیازهای پزشکی در طیف وسیعی از بیماری‌ها آماده بشن.

آژانس‌های مدیریت بحران باید توی جوامع فقیرتر سرمایه‌گذاری کنن تا نابرابری‌های سلامتی پایدار و مهمی رو که در طول بلایایی مثل طوفان باهاش مواجه هستن، کاهش بدن.

سازمان‌های هواشناسی هم باید داده‌های سلامتی و شواهد اپیدمیولوژیک بیشتری رو توی سیستم‌های هشدار اولیه‌ی طوفان ادغام کنن تا از جمعیت‌های آسیب‌پذیر بهتر محافظت بشه.

لينک منبع