دانشمندای کره جنوبی یه راهی پیدا کردن که از همین بطری‌های پلاستیکی معمولی، گاز هیدروژن بسازن. تنها چیزی هم که برای این کار لازم دارن، نور خورشید و آبه.

رازش تو یه کاتالیزور خاصه که داخل یه جور ژل قرار گرفته. این ترکیب روی سطح آب شناور می‌مونه و از تابش خورشید استفاده می‌کنه تا واکنش‌های شیمیایی رو راه بندازه. وقتی پلاستیک به آب اضافه می‌شه، این سیستم مولکول‌هاش رو می‌شکنه و گاز هیدروژن تولید می‌کنه.

محقق‌ها یه مطالعه در این مورد تو مجله تخصصی «نیچر نانوتکنولوژی» منتشر کردن. البته این اولین سیستم این مدلی نیست، ولی این نسخه‌ جدیده چندتا از مشکلای مهم رو حل می‌کنه، مثل از دست رفتن کاتالیزور (همون ماده‌ای که واکنش رو راه می‌ندازه بدون اینکه خودش مصرف بشه) و واکنش‌های جانبی ناخواسته.

پایداری در همه شرایط

این سیستم بیشتر از دو ماه کار می‌کنه، حتی تو محیط‌های خشن با اسیدیته بالا. کاتالیزورش تو انواع مختلف آب، هم آب شور و هم شیرین، کار می‌کنه. یه مزیت دیگه‌اش هم اینه که موقع تجزیه‌ی پلاستیک، فقط هیدروژن تولید نمی‌شه، بلکه محصولات جانبی به درد بخوری مثل اتیلن گلیکول و ترفتالیک اسید هم به وجود میاد.

دانشمندا اختراعشون رو با یه دستگاه یه متر مربعی تست کردن. این سیستم موفق شد که از تیکه‌های حل شده‌ی بطری پلاستیکی، هیدروژن تولید کنه. محاسبات محقق‌ها هم نشون می‌ده که می‌شه این ایده رو به راحتی در مقیاس بزرگ‌تر اجرا کرد.

چرا این کار مفیده؟

هیدروژن روز به روز داره به عنوان یه جایگزین تمیز برای سوخت‌های فسیلی مهم‌تر می‌شه. آخه این حامل انرژی موقع سوختن، گاز گلخونه‌ای تولید نمی‌کنه. اما مشکل اینجاست که هیدروژن باید تولید بشه، و روش‌های تولید فعلی اغلب آلوده‌کننده‌ان. رایج‌ترین روشش، که توش متان رو تبدیل می‌کنن، کلی انرژی می‌بره و مقدار زیادی هم گاز گلخونه‌ای تولید می‌کنه. هیدروژن رو می‌شه با انرژی‌های تجدیدپذیر هم تولید کرد، ولی این روش فعلاً خیلی گرونه.

لينک منبع