بزرگسالی نوظهور – مرحله‌ای از زندگی که حول و حوش سنین ۱۸ تا ۲۵ سالگی اتفاق میفته – پر از تحولات بزرگه، مثل شروع دانشگاه یا یادگیری یه حرفه، پیدا کردن دوستای جدید و روابط عاشقانه، و به طور کلی مستقل‌تر شدن.

این همچنین مرحله‌ای هست که توش رفتارهایی که سلامت قلب رو به خطر میندازن، مثل صرف زمان بیشتر برای نشستن، مصرف بیشتر فست فود، و استفاده بیشتر از دخانیات و الکل، رایج‌تر میشن.

در واقع، فقط حدود ۱ نفر از ۴ جوان، الگوهای رفتار سالم رو تو دوره گذار به بزرگسالی حفظ می‌کنن.

بیشتر آمریکایی‌ها به دلیل بیماری قلبی فوت می‌کنن تا هر بیماری دیگه. مردم اغلب بیماری قلبی رو یه بیماری می‌دونن که بیشتر افراد مسن رو تحت تأثیر قرار میده، اما داده‌های سوابق سلامت الکترونیکی نشون میده که میزان بیماری قلبی تو افراد زیر ۴۰ سال از سال ۲۰۱۰ بیش از دو برابر شده و تو بین افرادی که دخانیات مصرف می‌کنن، سه برابر شده.

محققانی مثل من دارن اطلاعات بیشتری در مورد اینکه سلامت قلب تو مراحل بعدی زندگی چقدر به عادت‌هایی که تو اواخر نوجوانی و اوایل بزرگسالی شکل می‌گیرن، بستگی داره، کسب می‌کنن.

من یه پرستار محقق و متخصص مراقبت‌های اولیه هستم و روی اینکه اوایل زندگی چطور سلامت قلب طولانی‌مدت رو شکل میده، مطالعه می‌کنم. تو کار بالینی خودم، مکرراً از افرادی که تو اوایل ۲۰ سالگی هستن و دارن وارد بزرگسالی میشن و از قبل با عوامل خطر جدی قلبی عروقی مثل فشار خون بالا، قند خون بالا، یا شاخص توده بدنی تو محدوده چاقی روبرو هستن، مراقبت می‌کنم.

درست همونطور که جوانان در آستانه بزرگسالی تصمیمات مهمی در مورد تحصیلات، شغل و روابطشون می‌گیرن، عادت‌های سلامتی که تو این زمان حیاتی ایجاد می‌کنن، بنیان سلامت قلب مادام‌العمر و کیفیت زندگی بهتر رو هم پایه‌گذاری می‌کنه.

ریشه‌های اولیه بیماری قلبی

رایج‌ترین شکل بیماری قلبی، بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیکه، که وقتی پلاک چسبنده و چربی تو رگ‌های خونی انباشته میشه و جریان خون رو سخت‌تر می‌کنه، ایجاد میشه.

سلامت قلب به طور ناگهانی تو میانسالی کم نمیشه. خیلی زودتر شروع به افت می‌کنه، اغلب بدون اینکه مردم متوجه بشن. در واقع، تحقیقات نشون میده که یه نقطه عطف کلیدی حدود ۱۷ سالگیه.

این زمانیه که نمرات کلی سلامت قلب بر اساس رفتارهایی مثل رژیم غذایی، تحرک و خواب، همراه با معیارهای بالینی مثل فشار خون، شروع به بدتر شدن می‌کنن.

این یعنی تا زمانی که بسیاری از جوانان دبیرستان رو تموم می‌کنن، عوامل خطر بیماری قلبی از قبل دارن ظاهر میشن. خبر خوب اینه که بیشتر عوامل خطری که باعث این انباشت میشن، قابل تغییر هستن – به این معنی که شما می‌تونید کاری در موردشون انجام بدید.

تو گزارشی که من تو مارس ۲۰۲۵ تو نوشتن اون همکاری کردم، همکارانم و من عوامل خطر کلیدی برای بیماری قلبی تو بزرگسالان نوظهور رو بررسی کردیم. یکی از مهم‌ترین اونا قرار گرفتن در معرض نیکوتینه. استفاده از سیگار، ویپ و سایر محصولات نیکوتینی تو بین جوانان تو سال‌های اخیر افزایش یافته، از ۲۱٪ تو بین افراد ۱۸ تا ۲۳ ساله تو سال ۲۰۰۲ به ۴۳٪ تو سال ۲۰۱۸.

نیکوتین به رگ‌های خونی آسیب می‌زنه و فرآیند تشکیل پلاک رو تسریع می‌کنه و خطر مشکلات جدی قلبی رو تو مراحل بعدی زندگی افزایش میده. در حالی که علائمی مثل ناراحتی قفسه سینه یا تنگی نفس معمولاً خیلی دیرتر ظاهر میشن، زیربنای اون علائم خیلی زودتر گذاشته میشه.

چاقی یه عامل خطر اولیه دیگه‌ست. در واقع، ۱ نفر از هر ۵ جوان زیر ۲۵ سال BMI (شاخص توده بدنی) ۳۰ یا بالاتر دارن، و پیش‌بینی‌ها نشون میده که تقریباً ۳ نفر از هر ۵ نفر تا سن ۳۵ سالگی به اون حد خواهند رسید.

در همین حال، کمتر از نیمی از بزرگسالان ۱۸ تا ۳۴ ساله کلسترول بالا، چاقی، فشار خون بالا و کمبود فعالیت بدنی رو به عنوان عوامل خطر بیماری قلبی می‌شناسن. این نشانه‌های هشدار اولیه، که اغلب تو معاینات روتین کشف میشن، می‌تونن زمینه رو برای بیماری قلبی تو آینده فراهم کنن.

عوامل اجتماعی هم سلامت قلب رو شکل میدن

سلامت قلب فقط توسط انتخاب‌های فردی شکل نمی‌گیره. سیاست‌ها و سیستم‌های گسترده‌تر هم نقش مهمی دارن.

به عنوان مثال، قانون مراقبت مقرون به صرفه (Affordable Care Act) به جوانان اجازه میده تا سن ۲۶ سالگی تحت پوشش بیمه والدینشون بمونن، که می‌تونه به تضمین دسترسی به خدمات پیشگیرانه کمک کنه. این خدمات، مثل معاینات روتین، غربالگری فشار خون و گفتگو در مورد سابقه خانوادگی، فرصت‌های کلیدی هستن تا ارائه‌دهنده مراقبت‌های اولیه شما نشانه‌های اولیه خطر قلبی عروقی رو تشخیص بده.

در حالی که استفاده از مراقبت‌های پیشگیرانه تو بین جوانان بعد از تصویب ACA افزایش یافت، نرخ کلی مراجعه برای مراقبت‌های پیشگیرانه همچنان پایینه.

سیاست‌هایی که دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی رو گسترش میدن و استفاده از این خدمات رو برای جوانان آسون می‌کنن، مثل خدمات از راه دور (telehealth)، می‌تونن یه تفاوت واقعی ایجاد کنن. و اگه یه ارائه‌دهنده تو ویزیت‌های سلامتی، سلامت قلب رو مطرح نکرد، بیماران می‌تونن سوال بپرسن یا خودشون گفتگو رو شروع کنن.

فراتر از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، شرایط زندگی روزمره افراد، مثل محل زندگیشون، سطح تحصیلات و ثبات اقتصادیشون، هم نقش‌های مهمی تو سلامت قلب دارن.

همسایگی‌ها می‌تونن شامل منابعی مثل پارک‌ها و فضاهای سبز باشن که انتخاب‌های سالم رو عملی‌تر می‌کنن. تحصیلات و شغل ثابت به دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، استرس کمتر و امنیت غذایی گره خورده، که همه از یه قلب سالم‌تر حمایت می‌کنن.

ارتباطات اجتماعی سالم هم مهمه. روابط قوی و حمایتی با سلامت کلی بهتر، از جمله سلامت قلب، مرتبط هستن. اخیراً، چندین سازمان بزرگ بهداشتی، تنهایی رو به عنوان یه مسئله بهداشت عمومی برجسته کردن. با این حال، هنوز چیزهای زیادی هست که باید در مورد اینکه چطور ارتباطات اجتماعی به زندگی سالم‌تر تبدیل میشه، یاد بگیریم، و تحقیقات کافی تو این زمینه روی جوانان تمرکز نمی‌کنه.

تحقیقات Pew نشون میده که ۱ نفر از هر ۳ نوجوان استفاده تقریباً دائمی از رسانه‌های اجتماعی رو گزارش میده، اما اون ارتباطات به اندازه تعامل تو دنیای واقعی، منافع سلامتی ندارن. من تو تحقیقات خودم دارم بررسی می‌کنم که چطور ارتباط اجتماعی به خصوص روی سلامت قلب تو جوانان تأثیر میذاره.

ساختن بنیان برای سلامت قلب

کارهای زیادی هست که می‌تونید امروز انجام بدید تا تو سلامت قلبتون تغییر ایجاد کنید. تو گزارش اخیر ما، که با انجمن قلب آمریکا نوشته شده، همکارانم و من گروهی از هشت عامل خطر رو که مردم می‌تونن برای کاهش خطر بیماری قلبی تغییر بدن، برجسته کردیم؛ این‌ها هشت عامل ضروری (Essential 8) نامیده میشن.

چهار مورد از اونا رفتارهای سلامتی هستن. علاوه بر دوری از نیکوتین، جوانان باید طبق توصیه انجمن قلب آمریکا، ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط تا شدید تو هفته، یا حدود ۲۰ دقیقه در روز رو در اولویت قرار بدن.

اونا همچنین باید هدف داشته باشن که هفت تا نه ساعت خواب شبانه داشته باشن و رژیم غذایی غنی از ماهی، توت‌ها و سبزیجات بخورن. حتی تغییرات کوچک تو این چهار رفتار می‌تونه اثرات مثبتی داشته باشه.

تو بین این چهار رفتار، کودکان آمریکایی تو رژیم غذایی بدترین نمره رو میگیرن – یه زمینه مهم برای بهبود تو دوره گذار به بزرگسالی. جوانان با مهارت‌های آشپزی قوی‌تر، تو میانسالی عادت‌های غذایی سالم‌تری دارن، که نشون میده یادگیری آشپزی می‌تونه یه گام ارزشمند به سوی سلامت قلب بهتر باشه.

چهار عامل دیگه معیارهای بالینی هستن: فشار خون، قند خون، کلسترول و BMI. از اوایل دهه ۲۰۰۰، سه مورد از این چهار عامل – فشار خون، قند خون و BMI – تو بین جوانان بدتر شدن.

این تغییرات ممکنه تا خیلی دیرتر مورد توجه قرار نگیرن، اما بررسی اونا تو اوایل زندگی فرصتی رو برای اقدام ایجاد می‌کنه. دفعه بعد که برای معاینه رفتید، از ارائه‌دهنده مراقبت‌های اولیه خودتون در مورد سلامت قلبتون بپرسید – حتی اگه فکر می‌کنید برای نگرانی در مورد بیماری قلبی خیلی جوان هستید. یه گفتگوی ساده امروز می‌تونه نحوه احساس شما رو تو سال‌های آینده شکل بده، و قلب آینده شما از شما سپاسگزار خواهد بود.

لينک منبع